Arquivos da etiqueta: gandería ecolóxica

O curso sobre o novo regulamento europeo en ovino-caprino celebrarase o 14 de outubro

Tal e como estaba previsto, o Consello Regulador da Agricultura Ecolóxica de Galicia (Craega) e a Axencia Galega da Calidade Alimentaria (Agacal) organizan un novo curso sobre o novo Regulamento de produción ecolóxica (UE) 2018/848, aplicable a partir de xaneiro de 2022; desta volta está centrado na produción en ovino-caprino e desenvolverase na Casa da Cultura de Guntín (Lugo) pero no lugar de ser o martes 13 de outubro será un día máis tarde, o mércores 14 de outubro.

Coma o resto dos cursos previstos, terá lugar en xornada única, cun total de 7 horas de duración, con contido teórico en sesión de mañá (10:00-14:00 horas) e contido práctico en sesión de tarde (15:30-18:30 horas), con visita a unha explotación.

Lembrade que estas actividades son totalmente gratuítas e están abertas a calquera persoa interesada.  Tedes toda a información e inscricións en Agronovo.

 

Unha decena de granxas eco ofrécense para acoller prácticas da FP Dual de Produción Agroecolóxica no IES de Arzúa

A falta de man de obra cualificada para traballar no campo fai que sexa un problema en granxas ecolóxicas e nas que non o son. Cada vez son máis os coñecementos técnicos e zoosanitarios que teñen que ter os traballadores dunha granxa gandeira ou agrícola.

Desde o IES de Arzúa propuxéronlle a Jesús Valiño, da Granxa Ecolóxica Figueroa, ser unha das empresas susceptibles de ofrecerlles prácticas aos alumnos e alumnas dun ciclo de FP Dual de Produción Agroecolóxica que teñen pensando poñer en marcha no centro. Valiño non o dubidou. Non foi o único ao que valoraron na comarca, na que naceron varias explotacións que apostan polo modelo ecolóxico. Pilar Castro de A Curiscada, outra das empresas que ofrecerán prácticas, resalta a importancia de atopar xente profesional e máis nunha zona tan produtora. Castro é socia da SAT Lactear, formada pola Ganadería Pear SC e Casa do Xordo, que tamén confirmaron a súa participación no proxecto.

Estas ganderías forman parte das dez empresas que, nun principio, subscribirán un acordo polos dous anos que dura o ciclo para ofrecerlles prácticas aos alumnos. E son elas mesmas as que seleccionarán os estudantes nunha entrevista psicosocial na que tamén estarán presentes docentes. A FP Dual está confirmada, mais falta coñecer as prazas que ofertarán e como será o proceso de acceso. A partir do 25 de xuño abrirase un prazo para presentar as demandas ata o 2 de xullo. Logo publicarase unha listaxe provisional e, tras pechar o período de reclamacións, será cando as empresas colaboradoras da comarca realicen as entrevistas das que sairán os alumnos admitidos para realizar esta FP.

Información de “Somos Agro”,  La Voz de Galicia

Xosé Santiso: “O Fogar dignifica o rural. Non queremos que ninguén se avergoñe”

Xosé Santiso, propietario do Fogar, na súa horta ecolóxica de Trasellas (Teo)

Cociña para Cáritas. Levou os seus pratos ecolóxicos ata o comedor de Inditex. A tenda online funciona outra vez para dar saída, entre outros, ás hortalizas e destilados de produción propia con selo do Craega.  E prepara menús para entregar a domicilio ou recoller no local. A maquinaria do Fogar non para na pandemia, aínda a pesar de que os cinco restaurantes que ten espallados por toda Galicia permanecen pechados. A COVID-19 é un duro golpe, pero tamén un respiro necesario para probar accións novas e rescatar ideas aparcadas por falta de tempo. Unha consultoría, unha aceleradora de empresas, un motor de emprendemento rural… Xosé Santiso, propietario do negocio, defende o valor dun proxecto que botou a andar hai un cuarto de século con tres piares clave: sustentabilidade, compromiso rural e economía circular.

O Santiso, como negocio de raíces rurais, é un privilexiado no contexto da pandemia?
É complexo. O noso proxecto ten moitas facetas e ubicacións distintas. Estamos no rural, pero tamén en ámbitos urbanos. Somos case autosuficientes para poder resistir durante bastante tempo cunha pandemia, pero eso non quita que nos dera un duro golpe. Agora temos os cinco restaurantes pechados e boa parte da plantilla nun ERTE. Pero en momentos como o verán si que fumos uns privilexiados. Temos espazo exterior, produción propia e non dependemos de axentes externos. Se falamos en termos de cultura de empresa, o que nos trouxo o confinamento foi tempo. O Fogar leva 25 anos traballando para ser un referente de transformación social, ambiental, gastronómico e tamén do sector primario. Pero sempre prima o hoxe e non hai marxe para nada máis.

O seu é un proxecto en proceso de reinvención constante?
O certo é que a nós a covid non nos obrigou a reinventarnos. Levámolo facendo dúas décadas. Xa na crise de 2008 creamos un plan estratéxico a 100 anos porque pensamos que a sustentabilidade nunca pode ser curtopracista. A nosa empresa conta con tres patas equilibradas: social, ambiental e económica. A pandemia está deixando moi prexudicada esta última, pero reforza as outras dúas. Co negocio pechado ao 90%, hai que ter un colchón financieiro para subsistir ata que a situación cambie. Ou te quedas parado e te pos a chorar ou aproveitas esa paréntese sen ingresos para facer todo que tiñas pendente por falta de tempo. E decidimos centrarnos na posta en valor e deseñar a folla de ruta para activar o Fogar consultora, aceleradora, formadora de emprendemento rural, transformadora social…

Entón esta paréntese obrigada serviu para reactivar o Plan Estratéxico do Santiso?
Cando tomamos a decisión de crear un Fogar a cen anos, a maior motivación era deixar unha herdanza digna ás seguintes xeracións. A restauración e a alimentación deben levarse ao ámbito da sustentabilidade real. Se non introduces acción nun plan estratéxico es unha illa. Hai que saber utilizalo para educar, transformar xente da túa contorna, xerar máis valor e lograr que outras organizacións e administracións se impliquen. Durante moitos anos, nós fixemos iso mesmo. Mirabamos só o que tiñamos diante dos pés porque non chegabamos a todo. Agora esa bagaxe sérvenos para investir en nós mesmos e explicarlle a outros un caso real. Eu creo na innovación e na evolución constante. É a clave para adaptarse aos tempos e para seguir á fronte do cambio.

Considera suficientes as medidas que está adoptar a Administración para o sector hostaleiro?
Aceptamos calquera medida que haxa para o sector. Pero en canto aos criterios empregados para establecer as normas, cómpre facer algunha puntualización. Adóptanse medidas estándar e non se teñen en conta as peculiaridades de cada negocio. Cando un establecemento está ubicado nunha carballeira e hai 10 metros de separación entre as mesas, entendo que nese sitio as posibilidades de contaxio son menores que nun supermercado. E se preparas pratos para levar, por que non comer na carballeira e non na casa? A Administración debería abrir ámbitos seguros para a hostalaría, ao igual que está facendo co sector da cultura. Temos locais en centros urbanos que son moi pequenos e estou dacordo en pechar. Pero en Teo, Oleiros e Allariz, non. E para os que non dispoñan de espazos exteriores coma os nosos, hai alternativas. Temos cociñas móbiles que poderiamos poñer ao servizo doutros hostaleiros para que se instalen en parques ou espazos abertos das cidades.

O servizo de entrega a domicilio é un das liñas que estreou o Santiso coa pandemia. A acollida é boa?
A facturación é irrelevante para o volume dunha estrutura como a nosa. Está concebido como unha acción de marketing para que a xente vexa que segues aí e para concienciar sobre o consumo de produto de tempada. O que mellor funciona son os combos familiares cunha oferta económica moi agresiva. Sacas mercancía case a custe para que o cliente siga crendo en ti. Lanzamos unha caixa de hamburguesas para facer na casa, organizamos unhas xornadas carnívoras, cestas de Nadal con produto local, temos outra oferta para encher a neveira con hortalizas da nosa horta… Pero a aceptación é ridícula. Non hai concienciación.

Está a pasar o mesmo coa venda online?
Xa tiveramos unha tenda online hai moitos anos e agora reactivámola. Pero non funciona, é só un complemento. Non é posible vender produto local ecolóxico na túa contorna a través de Internet. No confinamento, a xente seguiu mercando nas grandes superficies, xusto onde non se aporta valor ao tecido local. Por eso cremos que as accións teñen que ser na orixe, na transformación do consumidor, nos valores que identifican as normativas, nos comités ambientais, na educación…

Que significa a familia nas orixes do proxecto Santiso?
Todo. O meu avó era unha persoa moi inventiva. Era músico, construía muíños, contaba historias… O meu pai era poeta, filósofo, músico… Por enriba de todo, quería moito a súa terra. Emigrou. Estivo entre 10 e 12 anos en diferentes países, aprendendo idiomas e coñecendo outras culturas. E cando volveu para aquí, fíxose agricultor traballando para terceiros. Unha persoa peculiar. A min desde neno inculcáronme ese sentimento de enraizamento, de apego á terra. Comecei co meu pai as clases de música con oito anos e tamén con el achegueime á recuperación de tradicións como a malla, o Entroido… No 1996 abrimos o Fogar. Construímolo coa axuda dos rapaces que viñan comigo ao instituto. Queriamos facer un mundo surrealista, traer a cidade ao rural para que viran o seu valor. Pero o obxectivo sobre todo era que restauración e gastronomía se converteran nun medio para transmitir a cultura e as raíces. Creamos unha romaría permanente, un espazo onde revivir o pasado, onde comer coas mans no chan de terra como se te trasladaras aos tempos dos Picapedra… O primeiro día, recén abertos, había mil persoas na porta.

E desde aquela ata chegar aos cinco restaurantes…
O de abrir restaurantes non é algo que nos gustara. Foi un xeito de darlle saída ao noso produto e de manter a cultura do proxecto. Temos unha estrutura de autoabastecemento desde 2007. No rural, a estacionalidade é brutal. Traballas dous meses no verán e algo as fins de semana no resto do ano. A partir do 2008, entre a crise e o carné por puntos, a xente deixou de saír. E había que buscar alternativas. Pero para facelo ben, respectando a trazabilidade e a economía circular, precisas profesionalizar todos e cada un dos teus departamentos. Se ademais queres transmitir o valor que hai detrás de cada prato e respectar a túa filosofía empresarial, fai falla volume. Co cal, abrimos por necesidade. Agora estamos en Teo, Santiago (Santiso Compostela e Taverna Galega), Oleiros e Allariz. Fáltanos o mar. A idea é abrir nas Rías Baixas porque levamos moito tempo mercando produto á Confraría de Pescadores de Aldán.

Ademais de levar o Santiso ao mar, algún outro proxecto entre mans?
Estamos cun proxecto para converternos en provedores de materia prima para o comedor de Inditex a través de Sodexo (xestora do servizo). Agora que o ritmo de traballo é moi baixo, podemos destinar un turno a prepararlles produtos elaborados. Temos infraestrutura para facer, por exemplo, unha croqueta vegana con materia prima 100% orgánica, local e de tempada. Ademais, desde marzo estamos cociñando para Cáritas porque vemos que existe unha necesidade moi grande. A longo prazo, valoramos a opción de crear unha distribuidora de ecolóxico. É moi difícil que unha empresa externa poña en valor o que hai detrás do noso proxecto.

Como imaxina o Santiso pospandemia?
O valor do proxecto debe acadar moito máis peso. O Fogar ten que ser un axente transformador a través do coñecemento e non só da comida. A xente que agora recoñece o que fai O Santiso xa sabe de sustentabilidade e está moi concienciada. Para o resto, é un sitio no que o pasas ben, que ten historia, que é atractivo… Dálles igual o que hai detrás do prato. Estamos nun momento no que é importante que se perciba o que hai máis alá da fachada. Nós defendemos a nosa terra e non queremos que as seguintes xeracións se avergoñen do rural. Hai que dignificalo. 

Curso online gratuíto sobre emprendemento no medio rural

A Rede Rural Nacional (RRN) pon en marcha a terceira edición do ‘Curso online sobre emprendemento no medio rural’. Con comezo previsto o 23 de novembro, terá unha duración aproximada de catro semanas.

Integrado no Plan de Acción 2020, o seu obxectivo é promover a transferencia de coñecemento, aínda que desta vez está especialmente enfocado a fortalecer as iniciativas no medio rural e a explicar as ferramentas para levalas a cabo. O curso ofrece aos emprendedores a oportunidade de profundar no deseño dun Plan de Negocio, a adquisición de habilidades para afrontar a comercialización de produtos e servizos, a comunicación, a cooperación e a xeración de sinerxías. Unha vez concluído o curso, os alumnos presentarán o seu propio proxecto de emprendemento, aplicando os coñecementos adquiridos.

A formación está deseñada especificamente para aquelas persoas que empezaran a súa actividade hai pouco e que desexen introducir melloras, diversificar o seu negocio e/ou afondar nos seus coñecementos.

FORMATO ONLINE. Os alumnos teñen a opción de seguir as sesións en directo ou en diferido. É obrigatoria, sen embargo, a realización de certas tarefas como a participación en foros, os cuestionarios semanais e a presentación do proxecto final nos prazos sinalados.

Ao finalizar o curso, todos os participantes que superaran as probas de avaliación recibirán un certificado de aproveitamento. Ademais, outorgarase un especial recoñecemento -acreditado polo Ministerio de Agricultura- aos sete proxectos de emprendemento mellor valorados. As iniciativas difundiranse a través da web da RRN, o seu boletín, a súa revista e nas distintas redes sociais.

A inscrición é gratuíta. As solicitudes poden realizarse ata o 16 de novembro (incluído) completando un cuestionario a través deste enlace:

https://es.surveymonkey.com/r/3Ed_CEMR

Rocío García (SFC): “Cústanos valorar o produto galego. A gama alta asóciase ao de fóra”

Rocío García Carregal, secretaria de Slow Food Compostela (SFC). Foto: SFC

Slow Food é un movemento que nace en Italia nos anos 80 do pasado século cunha filosofía moi clara: voltar á tradición preservando a cultura e a gastronomía autóctonas de cada zona. En Galicia deu os seus primeiros pasos no 2008, pero non sería ata 2015 cando se funda unha asociación con personalidade xurídica propia en Santiago. Baixo a icona do caracol, a entidade desenvolveu a marca Restaurante Km 0, un proxecto de comedores escolares e a campaña Come Local. No marco desta última iniciativa, a entidade leva a cabo os roteiros Xantares de Vagar, eventos culinarios que -de setembro a novembro- percorren toda a comunidade co obxectivo de exaltar os produtos de calidade certificada, entre eles os do Craega. Con varios operadores ecolóxicos asociados, Slow Food Compostela (SFC) é unha firme defensora da agricultura sostible. Falamos coa súa secretaria na capital galega, Rocío García Carregal.

Que efectos está a ter a pandemia en SFC? Hai máis interese por parte do consumidor?
Dende SFC notamos un cambio nos hábitos de consumo por mor da pandemia. Antes do escenario da COVID-19, falar da importancia da compra directa aos pequenos agricultores ou mesmo ao comercio local, era só para unha parte da poboación moi concienciada. Pero vimos como, en medio da corentena, a xente comezou a ter medo de sufrir un desabastecemento alimentario. Chegamos a ter que comunicar que os nosos socios seguían a traballar con normalidade para tranquilizar á xente que nos preguntaba. Comezamos a ver como tornaba o consumo de quinta gama en produto fresco e que a xente evitaba as grandes superficies buscando directamente aos produtores. Foron moitos os socios que nos contaron como subiu a demanda, e como incluso moitos dos consumidores se achegaban no seu propio vehículo ás explotacións para mercarlles alí o produto.

O problema vivírono máis os produtores medianos ou grandes, que traballaban coa restauración e que viron como, de un día para outro, a súa canle de comercialización crebaba. Isto obrigoulles a reconverterse no medio da pandemia. Toda a dixitalización que non se fixera en moitos anos, tívose que implementar en pouco máis de dous meses. Dende a asociación tentamos axudar para crear estas redes, asesorándolles e buscando solucións loxísticas. A día de hoxe algúns socios que non dispoñían nin de páxina web, contan cun marketplace propio ou en multiplataforma.

A tendencia deste tipo de consumo chegou para ficar. A crise que estamos a vivir espertou unha conciencia no consumidor que busca facer unha compra responsable coa súa contorna socioeconómica.

Fálase de dúas correntes de consumo trala COVID-19: produto eco e saudable vs. marcas brancas. Cal gaña?
As dúas. Por unha banda, está o segmento da poboación que mantén un poder adquisitivo medio ou alto e que se preocupa cada vez máis polo que come. Xa se podía atopar ese interese entre as persoas con problemas previos de saúde ou rapaces ao seu cargo. Pero agora vemos que ese interese está máis presente pola relación da alimentación co sistema inmunolóxico. A xente comeza a tomar conciencia da importancia do que consome de xeito habitual e non lle importa investir un pouco máis en comer mellor.

Pero na outra banda está a poboación que está a vivir as consecuencias da crise económica. Moita xente viu mermado o seu poder adquisitivo significativamente e deixou de poder acceder a produtos de boa calidade. En familias onde se está a vivir unha situación de carestía, a cesta da compra énchese primando o prezo e non a calidade. Isto acabará sen dúbida ocasionando un problema secundario de saúde a medio e longo prazo.

O galego está realmente concienciado co produto local? Dálle valor ao que está preto?
A verdade é que non. É unha loita constante. Non sei se é polo noso carácter, pero non temos ese orgullo do noso que se percibe en outras rexións. Dende SFC sempre devecemos polo valor que lle dan ao seu no País Vasco, por exemplo, onde priorizan os seus produtos por riba das importacións. Aquí asociamos o da casa como a gama media e o de importación como a gama alta. Cústanos tomar conciencia da riqueza gastronómica que temos e moitas veces dámoslle máis valor a gastronomías máis exóticas. Poucas rexións poden presumir de ter carnes de tan excelente calidade como temos, peixes e mariscos con tanta variedade, legumes, verduras e froitas frescas… Temos unha biodiversidade alimentaria tremenda, pero aínda comezamos agora a darlle valor. Pouco a pouco parece que empezamos a vernos como somos de verdade e non coma a caricatura que nos reflicte dende fóra. Galicia é moito máis que pementos, polbo e mariscadas, e aínda que non foramos máis, seriamos moi ricos.

En Galicia, a ‘fast life’ aínda non consquistou, por fortuna, porcentaxes significativas do territorio. Que obstáculos atopan para promocionar os valores de SFC?
Moitas veces atopámonos con moitos prexuízos por mor do prezo. Depende moito do segmento co que tratemos. Se estamos a falar coa restauración, dan por sentado que mercar nunha grande superficie vai ser máis barato, cando non sempre é así. E se falamos co consumidor final, ás veces percibimos un gran descoñecemento dos produtos de produción local e das canles onde poden conseguilos.
Aínda así, atopamos un tímido cambio, acelerado en parte pola covid, onde o consumidor toma conciencia do que está a mercar e as implicacións ambientais e socioeconómicas que iso conleva.

Alimentación industrial, transxénicos, globalización, perda de biodiversidade… Que foto podemos facer de Galicia?
É un tema moi amplo e complicado. Para resumilo diría que non hai formación case ningunha ao respecto. A xente ten cada vez máis interese polo que consome, pero as fontes onde se informa non son as axeitadas. Penso que moitas veces a culpa é nosa, dos perfís máis técnicos, porque non sabemos transmitir a información dun xeito máis claro e sinxelo.

Para nós, por pertencer á Fundación Internacional Slow Food, o tema da biodiversidade é unha prioridade e, sen embargo, vemos como esmorece toda a riqueza patrimonial que temos na nosa terra. Un exemplo é o millo. Galicia contaba cunha riqueza xenética tremenda. O Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo (CIAM) clasificou máis de 500 variedades, pero no rexistro nacional de sementes só están catalogadas unha ducia. A maiores dos problemas de comercialización que isto supón, temos que sumar a complicación de producilo nun radio de hibridación coas outras variedades. Ademais, o produtor vai atopar moitísimos problemas para moer a fariña, xa que a maioría de muíños tradicionais están dentro da vosa rede, do Craega, e non se lle permite levar o millo polo perigo de contaminación coas variedades transxénicas. Para min é un bo exemplo de como os OXM están a afectar á nosa biodiversidade.

Coas froitas (mazás, peras ou tomates) poderiamos contar a mesma historia. As variedades híbridas comerciais, máis vistosas e homoxéneas, están a desprazar a compra do produto tradicional nos lineais das grandes superficies. Por iso, as colleitas se orientan a estas producións con máis demanda no mercado convencional. O problema non é a falta de vontade dos produtores, senón as dificultades de comercialización.

O Craega organiza unhas xornadas online sobre gandería ecolóxica

O Consello Regulador da Agricultura Ecolóxica de Galicia (Craega) pecha agosto cunhas xornadas online sobre gandería ecolóxica. Entre o luns 24 e o venres 28, cinco expertos disertarán arredor de diferentes cuestións técnicas que atinxen ao subsector con máis peso económico no seo do organismo. Todas as intervencións se poderán seguir en directo no perfil de Facebook da entidade  a partir das 13 h. Ademais, os usuarios terán ocasión de formular as súas dúbidas a través do chat. A dirección do Craega opta por primeira vez por este formato para garantir o cumprimento das medidas de seguridade sanitaria e evitar o avance da pandemia.

Jesús Cantalapiedra Álvarez, da Consellería do Medio Rural, abrirá as xornadas o luns 24 cunha charla sobre o o futuro da agricultura e a gandería ecolóxicas no marco europeo e o seu impacto na produción ecolóxica. O martes 25 será a quenda de Daniel Franco Ruiz, investigador do Centro Tecnolóxico da Carne (Ceteca). Falará do consumo da carne certificada. Joaquim Lima Cerqueira, profesor da Escola Agraria Superior de Ponte de Lima (Portugal), centrarase en benestar animal, en concreto nas condicións que deben respectar os gandeiros que se dedican á cría de vacún de leite ecolóxico (mércores 26).

Nas instalacións de gando ecolóxico e as súas peculiaridades (xoves 27) profundizará Elena Fernández Rodríguez, profesora da Escola Politécnica Superior de Enxeñaría Agrícola da Universidade de Santiago. De poñer o punto e final ás sesións (venres 28) ocuparase Ramón Lamelo Otero, da Consellería do Medio Rural. Afondará na comunicación ambiental e no proxecto Click On T.

Aínda que se retransmirán en directo, os vídeos coas intervencións poderanse ver posteriormente tanto no Facebook do Craega como na súa canle de Youtube.

PRODUCIÓN ANIMAL. Cun 56,5 M€ en concepto de vendas certificadas en 2019, animal mantense como a liña de produción que máis ingresos xera no Consello. Piar deste subsector, os produtos máis importantes en volume de negocio son o leite (32,9 M€), as carnes (15,7 M€) e os ovos (6,3 M€).

En número de operadores, vexetal leva vantaxe e suma 435 inscritos fronte aos 395 de animal.

DESCARGAR NOTA DE PRENSA

DESCARGAR RESUMO DA MEMORIA 2019

Cumio de produtores de leite ecolóxico en Asturias

Vaca frisona, principal raza produtora de leite

O sector do leite ecolóxico darase cita o próximo febreiro en Villaviciosa (Asturias) para poñer en común as últimas novidades neste eido. Organizado polos propios produtores, na anterior edición –celebrada en Cantabria- reuníronse máis de medio centenar de gandeiros.

O programa do III Encontro de Produtores de Leite Ecolóxico arrinca o sábado 9 no Centro Cultural San Xoán de Capistrano cunha xornada sobre a situación do sector no Principado (09.15 h.). Case en paralelo (09.30 h.) darán comezo os obradoiros de debate. Como colofón (12 h.), presentaranse as conclusións da primeira sesión. Xa pola tarde, está previsto visitar dúas ganderías da zona: Casería La Madera ( 15 h.) e Jairo (17 h.).

O domingo 10 os participantes expoñerán o seu balance dos obradoiros de debate (09.00 h.), realizarán unha valoración do cumio e poñerán sobre a mesa os vindeiros retos (11 h.). Un xantar de confraternidade (14.30 h.) poñerá o broche de ouro ao encontro.

En Galicia, as inscricións poden formalizarse en info@xangalicia.com ou no teléfono 620806414.